ReadyPlanet.com


กว่าฟิลิปจะมาถึงกลพลังจิต บทที่ 15 (บทที่ฟิลิปประทับใจ)


 

 

ข่าวพาดหัวเวป

 

โรงเรียนฟิลิปมายากล
โรงเรียนมายากลดีเด่นจากกระทรวงศึกษาธิการ
วันเสาร์ที่ 2 ตุลาคม พ.ศ.2553 
 
 
กว่าฟิลิปจะมาถึงกลพลังจิต

 

บทที่ 15 กลับบ้านเกิด

 
ต้นเดือน มกราคม 2550
"ขับรถสบายๆ ตามองถนน แต่ใจกลับครุ่นคิดถึงรสชาติของแกงไตปลา"

                 จากภาคเหนือล่องลงภาคกลางและล่องลงใต้ ( ดูตารางโปรแกรมทัวร์ตามกระทู้ก่อนหน้านี้) ยิ่งใกล้ภาคใต้ผมยิ่งรู้สึกตื่นเต้นปนดีใจ ที่จะได้แหลงใต้พบปะพี่น้องชาวใต้ และดินแดนบ้านเกิด  กว่าจะเข้าเขตจังหวัดชุมพร พระอาทิตย์ก็ขึ้นสูงมากแล้ว อากาศวันนั้นไม่ร้อนและไม่มีฝน ขับรถสบายๆ ตามองถนน แต่ใจกลับครุ่นคิดถึงรสชาติของแกงไตปลา กินคู่กับลูกสะตอ  ลูกเนียง  แจมด้วยผักสด กับข้าวสวยร้อนๆ  โอ๊ย......หร๊อย...จังฮู้  นึกแล้วน้ำลายสอ

 จากชุมพรผมก็ขับล่องไปเรื่อยๆ จนเข้าเขตนครศรีธรรมราช

หากตามโปรแกรมแล้ว จบการแสดงที่นครศรีธรรมราช ผมจะต้องไปแสดงต่อที่หาดใหญ่กับนราธิวาส แต่สถานการณ์ขณะนั้นยังไม่ปลอดภัย ทาง DTAC จึงได้ยกเลิก วันนั้นผมจึงมีเวลาไม่ต้องเร่งรีบ  ถือโอกาสกราบพระธาตุนครศรีฯ แล้วจึงขับรถต่อไปที่พัทลุง  ดินแดนบ้านเกิด

บอกเขตเข้าจังหวัดพัทลุง  ภาพต่างๆ ในอดีตแย่งกันผุดขึ้นในสมอง โดยไม่ต้องใช้พลังจิตแต่อย่างใด ยิ่งได้เข้าเขตอำเภอเขาชัยสน 

                 สะพานโค้งเหล็กที่มีรถไฟวิ่งผ่านอยู่ข้างหน้าไม่ไกลนัก   

เสียงตูม ตูม!! ของน้ำในคลองก็แว่วเข้าหู  ภาพของไอ้พวง  ไอ้เพลิน  ไอ้หืด และไอ้พล ที่แย่งกันปีนขอบสะพานเพื่อโดดลงน้ำ ชัดเจนขึ้นตามระยะทางที่ขับเข้าใกล้สะพาน ผมมักจะหนีเรียนมาเล่นน้ำคลองที่นี่กับเพื่อนๆ แก้ผ้าโดดน้ำ เหมือนในหนังเรื่องแฟนฉัน

           ผ่านสถานที่เดิมเคยเป็นที่ตั้งของโรงหนัง เก้าอี้ไม้ยาว เรียงเป็นแถว มีพัดลมแขวนบนเพดาน เสียงดังโกรกกราก ที่ดูเหมือนพร้อมจะหล่นลงมาได้ทุกขณะ  ผมกับเพื่อนๆ เป็นกลุ่มมักจะแอบเข้าไปดูหนังบ่อยๆ มีทั้งหนังไทย จีน ฝรั่ง อินเดีย วนเวียนเข้ามาฉาย  ดูไปก็พากย์ไป โดยเฉพาะช่วงก่อนหนังฉายจะมีสิงโตที่มีดาวล้อมรอบหัวเป็นครึ่งวงกลมออกมาคำราม พวกผมจะพากันตะโกน มาแล้วครับ ท่านผู้ชม ภาพยนตร์เสียงในฟิล์ม สิงโตเห่า พาราเม้าท์สร้าง แล้วก็หัวเราะกับเพื่อนๆ ท่ามกลางเสียงจุ๊ปากของพวกผู้ใหญ่

  เพื่อนๆ ก็ยังอยู่กันในละแวกเดิม มีบ้างที่ไปทำมาหากินกันที่จังหวัดอื่น เฮ้ย ไอ้หมู ทำไมเอ็งดูไม่แก่วะ หล่ออีกนะมึง ก็ไม่รู้ว่าเพื่อนโกหกหรือทักทายเอาใจผม ก่อนที่จะไล่เตะตูดกันเหมือนตอนเด็ก โดยที่มันไม่อายลูกๆ ที่ยืนมองพ่อมันทำตัวเหมือนเด็ก กว่าจะจบเรื่องรำลึกความหลังและร่ำลากันตอนนั้นก็บ่ายแก่แล้ว ขับรถผ่านตลาดที่ตอนนี้กลายเป็นอาคารพาณิชย์ ทิ้งไว้แต่ความทรงจำเมื่อครั้งที่หนีเรียนมาดูกลกลางแปลงขายยา กลัวก้กลัวอยากดูก็อยากดู อยากดูงูเห่าพังพอนกัดกันใครจะชนะ แต่จนแล้วจนรอดสัตว์สองตัวนี้ก็ไม่เคยกัดกันเลยจนภึงทุกวันนี้ 

 

 ถึงสถานที่ตั้งของอดีตบ้านหลังหนึ่ง ซึ่งปัจจุบันได้ถูกรื้อทิ้งไปแล้ว ภาพคุณยายฉี เจ้าของร้านขายยาสมุนไพร  กำลังตำหมาก โป๊กๆ อยู่บนเรือนชาน ข้างๆ มีตะเกียงน้ำมันเล็กๆ แม้ว่าตักคุณยายจะไม่นุ่มนิ่มเหมือนหมอน  แต่ผมก็รู้สึกอุ่นสบาย ปลอดภัย  จังหวะการตำหมาก ทำให้ตักของคุณยายโยกคลอน เหมือนจังหวะการโยกของเปลที่ไกวช้าๆ แต่สม่ำเสมอ  หากคุณยายจะเปลี่ยนอิริยาบถ ยายจะค่อยๆ ขยับเพราะกลัวผมจะตื่น ก่อนจะอุ้มผมไปนอนบนที่นอน

          ยายครับ วันนี้ฟิลิปอยากขอนอนหนุนตักยายอีกครับ 


          ผมยังจำความเจ็บแปลบของกิ่งมะยมสดๆ ที่คุณยายหวดลงบนน่องขณะให้ผมหันหลังยืนกอดอก ไอ้ลูกหมู ยายบอกกี่ครั้งแล้วว่า อย่าไปวิ่งเล่นบนทางรถไฟ ผมเหลือบเห็นคุณยายน้ำตาคลอขณะกำลังตีผม  ผมมาเข้าใจก็เมื่อโตแล้ว ว่าคุณยายตีด้วยความรัก ความห่วงใย  หากไม่มีกิ่งมะยมวันนั้น อาจไม่มีฟิลิปในวันนี้

 

เลี้ยวรถเข้าวัดบรรพตพินิจ ผ่านลานกว้างที่เคยเป็นที่ตั้งของโรงเรียนสวัสดีวิทยา นึกถึง คุณครูวนิดา(ครูติ่ง)ที่เคยเป็นครูประจำชั้น  นึกถึงเสาธง สนามฟุตบอล และไม้เรียว 

  ผมจอดรถก่อนจะเดินเข้าโบสถ์เพื่อเยี่ยมท่านเจ้าอาวาสศิริ ผู้ที่เป็นบุตรชายของคุณยายฉี  ที่ปลีกตัวจากทางโลก  ปวารณาตัวเองเข้าสู่ร่มกาสาวพักตร์ ทุกครั้งที่มีโอกาสผมจะเข้าร่วมกิจกรรมบุญกับท่านเสมอ ไม่นานมานี้ผมก็ได้มีโอกาสจัดทอดผ้ากฐินที่วัดนี้

                  ก่อนกลับผมถือโอกาสเข้ากราบอัฐิของ คุณยาย คุณเตี่ย และคุณแม่ ที่บรรจุไว้ใกล้กันในโบสถ์ถัดไป

สองมือประนบน้อมแนบวันทา

กราบบูชารำลึกคุณบุญอนันต์

ลูกหมูใฝ่ในคำสอนไม่เว้นวัน

จะสร้างสรรค์ความดีทุกที่ไป 


 

 

 

โปรดติดตามตอนจบในวันพรุ่งนี้

ฟิลิป ไพบูลย์พันธ์



ผู้ตั้งกระทู้ ฟิลิป :: วันที่ลงประกาศ 2010-09-30 05:48:19 IP : 125.24.181.156


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2010 All Rights Reserved.