ReadyPlanet.com


จอมยุทธแห่งเยาวราช เรื่องร้อยแปดพันเก้าของฟิลิปมายากล (ตอนที่2.)


เรื่องร้อยแปดพันเก้าของฟิลิปมายากล ตอนที่2.

" ถ่ายทอดเรื่องราวของชีวิตฟิลิปมายากล ช่วงที่ชีวิตต้องมาพบกับ อ.ปีเตอร์ยีโดยไม่คาดฝัน...ถ้าวันนั้นไม่สอนให้ฟิลิป...คงไม่มีวันนี้ "

จอมยุทธแห่งเยาวราช

เส้นทางที่สับสนบนถนนย่านเยาวราช
ในปี พ.ศ. 2525
 
 
ทำเอาคนที่เพิ่งเข้ามากรุงเทพอย่างฟิลิปต้องปวดหัว  กับการจราจรที่คับคั่งและผู้คนที่เดินไปมากันขวักไข่ว  รถเมล์สาย 25 ปากน้ำ-สำโรงค่อยๆ เคลื่อนตัวแทรกไปบนถนนที่แน่นหนาไปด้วยฝูงรถยนต์นานาชนิด         วันนั้นผมตั้งใจจะไปสำเพ็งซื้อของมาทำยางแม่พิมพ์หล่อตุ๊กตาปูนพลาสเตอร์ (เป็นอาชีพแรกๆ ที่ผมหาเลี้ยงชีพในกรุงเทพ)
 
 
 
 
          รถเมล์เคลื่อนตัวผ่านโรงภาพยนตร์เฉลิมบุรี (ปัจจุบันรื้อทิ้งไปแล้ว) ขวามือมีซอยเล็กๆ ที่เชื่อมระหว่างถนนเจริญกรุงกับถนนเยาวราช  ผมเหลือบเห็นป้ายหน้าร้านเป็นรูปนักวิทยากลสวมหมวกทรงสูง มีคนมากมายมุงกันอยู่หน้าร้าน ผมนึกในใจว่าต้องเป็นร้านเกี่ยวกับวิทยากลแน่แล้ว  ตัดสินใจลงจากรถเมล์แม้ว่ายังไม่ถึงที่หมาย ข้ามถนนกึ่งเดินกึ่งวิ่งไปที่ร้าน ป้ายร้านเหนือประตูทางเข้าอ่านว่า “อัมพรภัณฑ์ “เป็นร้านห้องแถวคูหาเดียว อายุอานามคงไม่ต่ำกว่า 40 ปี ผมเบียดผู้คนหน้าร้านเข้าไปภายใน  ซึ่งมีตู้กระจกใสวางยาวเป็นแนวขนานกับตัวร้าน โชว์อุปกรณ์วิทยากลมากมายซึ่งผมไม่รู้จักแม้แต่ชิ้นเดียว  มีอาแป๊ะแก่ๆ นั่งสูบบุหรี่อยู่ และมีเด็กตัวเล็กๆ ตาตี่ๆ ผมเกรียน มีใฝตรงมุมปาก กำลังสาธิตกลที่วางอยู่บนตู้ให้กับกลุ่มคนที่มีผู้ชมมากกว่าผู้ซื้อ เด็กคนนั้นแสดงได้อย่างแคล่วคล่อง
ภาพของนักวิทยากลที่ผมได้ดูจากภาพยนตร์เรื่อง รถไฟปีศาจ (  The Terror Train ) ขณะกำลังเนรมิตไพ่จากมือเปล่าทีละใบๆ ก็ผุดขึ้นในใจ  
  ผมนึกในใจต่ออีกว่า เด็กตาตี่คนนี้คงจะบอกผมได้ว่าไพ่ที่นักวิทยากลคนนั้นเนรมิตออกมานั้น เขาทำได้อย่างไร  ผมได้แต่คิดไม่กล้าถาม ไม่รู้จะเริ่มถามอะไร ผมยืนรออยู่นาน รอจนคนที่มุงดูกลค่อยๆ ทยอยออกจากร้านไป พอเอ่ยปากจะถามก็รู้สึกเหมือนมีอะไรมาจุกอยู่ที่ลำคอ ไม่กล้าถาม ยืนรออยู่อีกครู่ใหญ่ จึงรวบรวมความกล้าตัดสินใจหันหลังเดินออกจากร้านไปสำเพ็งเพื่อซื้อของ ( ช่างกล้าหาญเสียจริงๆ) กลับถึงบ้านนอนไม่หลับ ได้แต่นึกตำหนิตัวเองว่าทำไมถึงไม่กล้าถาม มัวแต่อาย คิดวนอยู่อย่างนั้นทั้งคืน รุ่งเช้ารีบอาบน้ำแต่งตัว ออกจากบ้านที่ปากน้ำแต่เช้า ขึ้นรถเมล์สายเดิม คราวนี้พูดกับตัวเองตลอดทางว่า ต้องกล้าๆ ไม่ต้องอาย เจอหน้าให้รีบถามเลยว่าไพ่มันออกจากมือมาได้ไง  ตลอดระยะทางบนรถเมล์คิดแต่เรื่องนี้เรื่องเดียว  มาถึงที่ร้านตั้งแต่แปดโมงเช้า ร้านยังไม่เปิด จะกดกระดิ่งก็ไม่กล้า เดินวนไปมาแถวนั้น วนกลับมาที่ร้านทุกๆ 15 นาที ก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะเปิด เดินวนอีก เดินจนจำร้านค้าแถวนั้นได้ขึ้นใจ  จนกระทั่ง 10.30 น. อาแป๊ะแก่ๆ คนเดิมจึงมาเปิดประตู ผมก็ยังไม่กล้าเข้าไป เดินวนอีกรอบหนึ่งเพื่อรอจนเขาทำธุระในร้านเรียบร้อยจึงเข้าไป เห็นอาแป๊ะนั่งสูบบุหรี่อยู่บนเก้าอี้กำลังสีซอ ใช่ครับผมตาไม่ฝาดอาแป๊ะกำลังสีซอ ผมไม่รู้ว่าเป็นเพลงอะไร รู้แต่ว่าต้องเป็นเพลงจีนแน่ๆ   ผมถามถึงเด็กคนนั้น อาแป๊ะตอบเป็นภาษาจีนปนไทย   จับใจความได้เพียงประโยคเดียว “ลื้อจะซื้ออะไร”  ผมจนปัญญาที่จะสื่อสาร  จึงต้องใช้วิธีเดิมคือเดินวนไปมารอบๆ ร้าน เพื่อรออาตี๋ตาตี่คนนั้น  แต่คราวนี้เส้นทางในการเดินวนของผมเป็นวงกว้างขึ้น วนจากเฉลิมบุรีอ้อมไปวงเวียน 22 กรกฎา กลับมาอีกทีตอนเที่ยงตรง  อาแป๊ะไม่สีซอแล้ว แต่อาตี๋ก็ยังไม่มา
          วนใหม่อีกรอบ คราวนี้วนจากเฉลิมบุรีอ้อมย้อนไปทางสำเพ็ง เข้าตรอกวานิช ทะลุตั้งโต๊ะกัง ท้องเริ่มหิว มองเห็นรถเข็นอาเจ๊กขายเส้นหมี่ลูกชิ้นเนื้อวัวท่าทางน่าทาน ไม่มีร้านมีแต่โต๊ะกับเก้าอี้เก่าๆ ให้นั่งข้างถนน  รสชาติใช้ได้ (ปัจจุบันนี้ถ้าผมไปสำเพ็งก็จะหาโอกาสทานทุกครั้ง)  ทานอิ่มเดินวนกลับมาที่เฉลิมบุรีอีกครั้ง  คราวนี้ใจชื้นขึ้นหน่อย เพราะมีคนมุงอยู่ที่หน้าร้าน
          เดินเข้าไปในร้านไม่เห็นอาตี๋เห็นแต่อาเฮียสงสัยจะเป็นพี่ชายของอาตี๋เพราะหน้าตาคล้ายกันเหลือเกิน  ส่วนอาแป๊ะไม่รู้หายไปไหน  อาเฮียกำลังพูดคุยกับลูกค้าอยู่ บอกลูกค้าว่าให้รอเดี๋ยว คนแสดงกำลังมา เพราะตัวอาเฮียเองเล่นไม่เป็น  เวลาล่วงไปเกือบบ่ายสอง อาตี๋เดินเข้ามาในร้าน ตายังบวมแดงอยู่ บ่งบอกว่าเพิ่งตื่น
          ผมพยายามซื้อกลหลายๆ อย่างเพื่อไม่ให้หน้าเกลียด แต่รวมแล้วก็เกือบ500บาท ซึ่งสมัยนั้นก็นับว่ามากเอาการอยู่  จากนั้นก็รวบรวมความกล้ากระซิบถามอาตี๋คนนั้นถึงเรื่องเนรมิตไพ่ออกจากมือ  เขาไม่พูดอะไรแต่หยิบไพ่จากตู้โชว์ แล้วแสดงให้ดู พร้อมกับบอกว่า “ทำแบบนี้ไง” แล้วเขาก็สอนผมอย่างเต็มใจ
 
          ถึงทุกวันนี้ฟิลิปยังต้องขอขอบคุณอาตี๋คนนั้น  

 

" กาลเวลาพิสูจน์คน "



ผู้ตั้งกระทู้ ฟิลิป :: วันที่ลงประกาศ 2011-10-22 18:45:19 IP : 182.52.82.105


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2010 All Rights Reserved.